Het aantal jaren dat u hebt gewerkt bij uw werkgever is een factor bij de bepaling van de hoogte van de gouden handdruk. Een andere factor is de hoogte van het salaris. Vaak is de gouden handdruk het resultaat van onderhandelingen.
Per 1 januari 1997 is de kantonrechterformule in werking getreden. De vergoeding is bij deze berekening gebaseerd op de formule A x B x C. Daarbij staat A voor het gewogen aantal dienstjaren en B voor het bruto maandsalaris. C staat voor de correctiefactor die afhankelijk is van de omstandigheden. Als het ontslag geheel in de risicosfeer van de werkgever valt en als de werknemer niet verwijtbaar is, dan kan de correctiefactor groter dan één zijn. Daarnaast zijn er aanbevelingen met betrekking tot de verhouding tussen de gouden handdruk en het sociaal plan, alsook de gemaakte kosten van rechtsbijstand.
| Weging dienstjaren | Dienstjaren in periode | wegingsfactor |
| tot en met leeftijd 35 | 0,5 | |
| van leeftijd 35 tot en met 45 | 1 | |
| van leeftijd 45 tot en met 55 | 1,5 | |
| 56 + | 2 |
Het is ook mogelijk dat de werkgever de wettelijke voorzieningen van de werknemer aanvult tot een bepaald percentage van het bruto of netto loon gedurende een bepaalde periode. De gouden handdruk kan bij deze methode worden vastgesteld op de contante waarde van de aanvulling. Deze methode wordt veel toegepast in sociale plannen, maar kan ook in individuele ontslagsituaties een interessant alternatief vormen.
Kijk ook bij Schadevergoedingen, Regeling Vervroegde Uittreding en Stamrecht.